Henri Hess

About Henri Hess

Henri Hess

“Schilderen is mijn leven, ik kan geen dag zonder”

Beter kan de gedreven kunstenaar uit Eindhoven niet worden ingeleid. Zoals hij zelf uitdrukt, zo is zijn stijl van werken: direct, ongecompliceerd en veelkleurig. In zijn doeken is zijn arbeidsvreugde terug te vinden. Met grote uitdrukkingskracht schildert hij dorpsgezichten, landschappen, waterpartijen, stillevens en portretten. De evenwichtige collectie van Henri Hess rechtvaardigt op overtuigende wijze de heroplevende belangstelling, waarin de moderne meesters van dit moment zich mogen verheugen.

Henri Hess

“Painting is my life, I couldn’t live without it, not even for a day”

The inspired artist from Eindhoven couldn’t have wished for a better introduction. His working method is a reflection of the way he works: direct, uncomplicated and colorful. His paintings are redolent of the pleasure he finds in his work. Rural views, landscapes, water gardens, still-lifes and portraits are all painted with a great power of expression. The collection of well-balanced art works by Henri Hess clearly justifies the reviving interest in contemporary masters.

Henri Hess

“Malen ist meid Leben, ohne Malen kann ich nicht”

Besser kann der leidenschaftilche Künstler aus Eindhoven nicht vorgestellt werden. Und so, wie er sich ausdrückt, so ist sein Arbeitsstil: direkt, unkompliziert und vielfarbig. In seinen Gemälden kann man die Arbeitsfreude zurückfinden. Mit größer Ausdruckskraft malt er Dorfansichten, Landschaftsbilder, Wasserflächen, Stilleben und Porträts. Die ausgeglichene Kollektion von Henri Hess rechtfertigt auf überzeugende Art und Weise das wiederauflebende Interesse, dessen sich die modernen Meister von heute erfreunen dürfen.  

Henri Hess

“Schilderen is mijn leven, ik kan geen dag zonder”

Beter kan de gedreven kunstenaar uit Eindhoven niet worden ingeleid. Zoals hij zelf uitdrukt, zo is zijn stijl van werken: direct, ongecompliceerd en veelkleurig. In zijn doeken is zijn arbeidsvreugde terug te vinden. Met grote uitdrukkingskracht schildert hij dorpsgezichten, landschappen, waterpartijen, stillevens en portretten. De evenwichtige collectie van Henri Hess rechtvaardigt op overtuigende wijze de heroplevende belangstelling, waarin de moderne meesters van dit moment zich mogen verheugen.

Henri Hess

“Painting is my life, I couldn’t live without it, not even for a day”

The inspired artist from Eindhoven couldn’t have wished for a better introduction. His working method is a reflection of the way he works: direct, uncomplicated and colorful. His paintings are redolent of the pleasure he finds in his work. Rural views, landscapes, water gardens, still-lifes and portraits are all painted with a great power of expression. The collection of well-balanced art works by Henri Hess clearly justifies the reviving interest in contemporary masters.

Henri Hess

“Malen ist meid Leben, ohne Malen kann ich nicht”

Besser kann der leidenschaftilche Künstler aus Eindhoven nicht vorgestellt werden. Und so, wie er sich ausdrückt, so ist sein Arbeitsstil: direkt, unkompliziert und vielfarbig. In seinen Gemälden kann man die Arbeitsfreude zurückfinden. Mit größer Ausdruckskraft malt er Dorfansichten, Landschaftsbilder, Wasserflächen, Stilleben und Porträts. Die ausgeglichene Kollektion von Henri Hess rechtfertigt auf überzeugende Art und Weise das wiederauflebende Interesse, dessen sich die modernen Meister von heute erfreunen dürfen.  

“Ik schilder waar ik zin in heb”

Zijn vriendin heeft er ook al over geklaagd: Henri Hess vloekt vaak. ” Godver …”, zegt hij zowat om de twee zinnen. En dat terwijl hij eigenlijk niks te vloeken heeft, want hij boert, ondanks de crisis, zo slecht nog niet als schilder. Misschien heeft het met zijn eeuwige twijfel te maken.

Sinds een paar jaar heeft hij zijn eigen galerie, in een fraai pandje in Heeze. Die zou hij wat beter moeten uitbaten, beseft hij, maar hij is geen zakenman. Hij wil – “godver…” – niet voortdurend volk over de vloer. “Iedereen denkt: die heeft tijd zat. Maar dat is niet zo. Ik moet werken.” Gelukkig heeft hij zijn atelier in Geldrop nog, waar hij in alle rust kan schilderen.

In zijn galerie hangen en staan tientallen doeken, geschilderd in zijn eigen, kleurrijke stijl. “Realistisch, met een losse, impressionistische toets” , zegt hij er zelf van, en dat klopt wel zo ongeveer. Hij heeft wel eens geprobeerd abstract te schilderen, maar dat was hem te moeilijk. “Ik had geen houvast.”

Al wordt zijn werk door moderne kunstenaars soms oubollig gevonden, achteraf heeft hij geen spijt dat hij bij zijn leest is gebleven. 

“Er was een tijd dat bedrijfsmanagers allemaal een stoer abstract schilderij op hun kantoor wilden. Maar daar is behoorlijk de klad in gekomen. Veel van die abstracte schilders met dure villa’s en hoge hypotheken zitten flink in de problemen.”

Hij maakt bloemstillevens, portretten, dorpsgezichten, boerderij-interieurs, landschappen, noem maar op. Niet om op te scheppen, maar hij vindt dat hij veel mensen kijkgenot bezorgt. Wel vraagt hij zich hardop af of het niet te divers is. “Spring ik niet te veel van de hak op de tak? Zou ik me niet op één thema moeten vastleggen?” Nee, godver…. Waar hij zin in heeft, dat schildert hij.

Vooral in het ‘klaproosgebeuren’ zegt hij zich goed te kunnen uiten. “Wat vind je van deze”, vraagt hij als hij zo’n bloemenschilderij laat zien. “En van deze? Is-ie niet te paars?” Hij vindt dat hij moet uitkijken niet te vaak klaprozen te schilderen. Alweer klaprozen, zeggen de mensen dan. Maar hij maakt ze nou eenmaal graag.

Om terug te komen op dat vloeken: daar kreeg hij al opmerkingen over van zijn grootvader van moederskant toen hij als kind nog in de zandbak speelde. “Toen vloekte ik blijkbaar al.” Maar vreemd genoeg deed hij het nooit als hij tekende of schilderde, en nog altijd niet.

Zijn eerste atelier, vertelt hij, was onder de keukentafel van zijn ouderlijk huis in Eindhoven. 

“Ik haalde rollen behang. Op de achterkant tekende ik de kippen van de buren. Duizenden kippen heb ik getekend.” 

Later ging hij in de houthandel, tussendoor bekwaamde hij zich in het schilderen.

Dat doet hij alweer jaren fulltime. Het kunstenaarschap zit hem in de genen, denkt hij. Zijn opa van moederskant was beeldhouwer van grafmonumenten. Dat was in Duitsland, in Essen. Aan zijn voorgeschiedenis zit een oorlogsverhaal vast, waar hij door zijn beladen naam – Hess – wel eens stevig aan is herinnerd.

Dat verhaal begint als zijn Duitse grootmoeder na haar scheiding naar Eindhoven komt om hier als arme wasvrouw met veel pijn en moeite haar vijf kinderen groot te brengen. Een ervan was zijn vader. ” Omdat hij nog een Duits paspoort had, moest hij op zijn achttiende ineens meevechten met de Duitsers. In Rusland, aan het oostfront verloor hij een been.”

Daarna keerde hij naar Eindhoven terug om met zijn moeder te trouwen. “Ik ben 59, dus met de oorlog heb ik verder niks van doen. Moet je dat nou echt opschrijven”, vraagt Henri Hess. Dat moet.

Niet omdat hij op de lagere school en later op de ambachtschool steevast en nogal bars met zijn achternaam werd aangesproken, maar omdat een koper wel eens van zijn werk heeft afgezien omdat zijn naam eronder stond. “Dat hakte er stevig in bij mij.”

Misschien was het wel een gebeurtenis waar de schilder voor een keer met recht en reden om heeft gevloekt….

De beroemde klaprozen